عذاب

در گلوی تو چرک می کردم، لوزه هایم بزرگتر می شد

سفالکسین ها مرا خوردند، من و تو کاش یک نفر می شد

روی این تخت ظاهراً بد خواب قول هایت مرا عمل کردند

تو نبودی که دست های بدی با تنفر مرا بغل کردند

تو نبودی درست یادم هست: بالشم خیس می شد از گریه

تو نبودیّ و فکر می کردم به تمام گذشته هایم به...

به خودم حمله می کنم هرشب مثل یک گرگ واقعا ً وحشی

زندگی زوزه می کشد در من : نه! نگو که مرا نمی بخشی

«من» که از ترس در تو ، می میرم همه ی روزهای دلخور را

[ گوش هایم هنوز می شنوند، که صدا می زدند دکتر را... ]

به سِرُم/وصل می شدم به تو از، وصله های همیشه ناجوری

که به رگ های من نمی چسبی، تو به اندازه ی خدا دوری...

دور در خاطرات اخمویم ته ِ آن سال های نامرئی

ته شبگردی خیابان ها ، ته هم خانگیّ ِ من با کی؟!!

می نشستند دور میز شام ،صندلی های چوبی غمگین

روی دست تو گریه می کردم، مثل یک خالکوبی غمگین

سرفه ات سیر می کند من را وسط سفره های تو خالی

هیچ چی بعد از این نمی بینم، جز همین حفره های تو خالی

زیرکانه نفوذ می کردم زیر بدمزه ی زبانت باز

چرخ می خوردی از تن تلخم ! «دهنی» می شدم تو را در« ساز»

دُ رِ می فالگیر پیری که کف دست مرا بلد می شد

مثل تو آشنا می آمد باز مثل یک ناشناس رد می شد